مدیریت را از ما بخواهید

روزي سقراط حكيم معروف يوناني مردي را ديد كه بسيار ناراحت ومتاثر است .علت ناراحتيش را پرسيد پاسخ داد:"در راه كه مي آمدم يكي از آشنايان را ديدم .سلام كردم جواب نداد و با بي اعتنايي و خودخواهي گذشت ورفت و من از اين طرز رفتار او خيلي رنجيدم."

سقراط گفت:" چرا رنجيدي؟" مرد با تعجب گفت:خوب معلوم است چنين رفتاري ناراحت كننده است.

سقراط پرسيد :اگر در راه كسي را مي ديدي كه به زمين افتاده و از درد وبيماري به خود مي پيچد آيا از دست او دلخور ورنجيده ميشدي؟ مرد گفت :مسلم است كه هرگز دلخور نمي شدم . آدم كه از بيمار بودن كسي دلخور نمي شود.

سقراط پرسيد: به جاي دل خوري چه احساسي مي يافتي و چه مي كردي؟

مرد جواب داد: احساس دل جويي وشفقت وسعي مي كردم طبيب يا دارويي به او برسانم.

سقراط گفت:همه ي اين كارها را به خاطر آن مي كردي كه او را بيمار مي دانستي آيا انسان تنها جسمش بيمار مي شود؟

و آيا كسي كه رفتارش نادرست است روانش بيمار نيست ؟ اگر كسي فكر و روانش  سالم باشد هرگز رفتار بدي از او ديده نمي شود!! بيماري فكر وروان نامش"غفلت" است  و بايد به جاي دلخوري و رنجش نسبت به كسي كه بدي مي كند دل سوزاند و كمك كرد و به  او طبيب روح و داروي جان رساند.

پس از دست هيچ كس دلخور نشو و كينه به دل نگير و آرامش خود را هرگز از دست مده و بدان كه هر وقت كسي بدي ميكند در آن لحظه بيمار است!!!